Moeten en Horen zitten tussen je oren

Oh-ohhhh. Daar zíjn ze weer. Het echtpaar Moeten & Horen. Dit veel te serieuze, nul gevoel voor humor hebbende, afkeurende, zeurende en dwingende stel dat mij – zeker op nieuw terrein – opjaagt en in de tang houdt. Die van alles Vinden en eigenlijk bang als de neten zijn. Wat als je niet voldoet? Wat als het tegenvalt?

Shanti Silos vroeg of ik een blog voor Light-Works wilde schrijven. Over mijn persoonlijke en zakelijke transformatie. Dat vind ik leuk – over transformatie en bewustwording raak ik niet uitgepraat – en een eer. Dus ga ik er voor zitten. Mijn handen rusten op het toetsenbord … en dan is er ineens…Druk. Verwachting. In plaats van lichtheid en plezier is mijn gezicht onbedoeld strak gaan staan en mijn adem vast. Op verzoek een stukje aanleveren om een voorbeeld te zijn. Shit, ik vind het moeilijk! Wat ga ik schrijven? Het moet wel interessant zijn, herkenbaar, toegankelijk. Het hoort diepgang hebben, te inspireren, wat toe te voegen.

Oh-ohhhhh. Mr. en Mrs. Moeten & Horen zijn er weer hoor. Wie kent ze niet. Ze houden van op safe spelen, iedereen te vriend houden, gezien worden (maar niet té) en vooral geen risico’s nemen. Als ik niet oplet verprutsen ze met één knip van hun vingers mijn plezier, inspiratie, speelsheid, lol, kwetsbaarheid en authenticiteit. Dan wordt wat ik doe geforceerd, mijn boodschap krampachtig , of nog erger, belerend. Neeeee, dit wil ik niet!

Weerstand maakt alles erger. Het is ECHT zo.

Dus ik zucht en begin te tikken. Dit is wat er is. Mijn leermeesters uit andere tijden dansen weer de Tango in mijn hoofd en verlammen mij. Maken alles zwaar en moeilijk. Ik zeg weleens “Moeten en Horen zitten tussen je oren”. Ook ik heb er weer last van.

Ik maak een innerlijk knikje naar ze, ik zie jullie wel. Thanks and bye-bye now. Of nee, nog beter. Ik ga jullie he-le-maal in het licht zetten. Dit stuk gaat over jullie. Ouwe muppets, die mij weghalen van mijn verbinding met vertrouwen, licht, eenheid, inspiratie, creativiteit, plezier, enthousiasme, liefde en het heerlijke-niet-weten. Ik trek mij gewoon niks van jullie aan. Rust. Heerlijk.

Mijn vingers vliegen inmiddels over het toetsenbord want ik voel mij krachtig en vrij. Er is een glimlach op mijn gezicht en mijn adem stroomt. Fijn. Verbinding met wat IS werkt altijd helend en oplossend. Ik geloof dat dit zomaar een blog op zichzelf geworden is.

En die over mijn transformatie? Die komt. Als de muppets Moeten en Horen hun aftocht hebben geblazen ik vol vanuit Willen mijn verhaal doe. Heb er nu al zin in.